 |
 |
|
| از تسنیم تا سلسبیل، از انسان تا ... |
|
خیلی وقت ها فکر می کنم خدایا هدفت از اینکه مارو آفریدی چی بوده؟ شاید ما رو آفریدی که فقط به خودت فتبارک ا... بگی؟! شایدم می خواستی قدرتت رو به فرشته ها نشون بدی اما اونا که تورو خوب می شناختن، مثل ما نبودن که فقط تورو به اسم، خدا می دونیم اما خداهای زیادی توی این دنیا داریم. شایدم ما رو خلق کردی که ببینی توی این دنیا چه ها که نمی کنیم... آهان شایدم آفریدی که یه تلنگر به شیطون بزنی که بگی اگه 10نفرم با تو بیان یه نفر هست که دلش برای من بتپه دارم کفر می گم؟؟!! نه نه... نه به خداوندی خودت... از اینکه منو آفریدی شکایت ندارم، باور کن بنده تو بودن افتخارمه اما من می خوام فقط بنده تو باشم نه کس دیگه. آدمیزاد عجب موجودیه... توی این دنیایی که می دونم امروز هست و فردا شاید نباشه دلمو به جای وجود تو به چیزهایی خوش می کنم که از خودم فانی ترند. و چقدر محکم دل می بندم به ذره ذره این دنیا... انقدر این مقام و مرتبه هارو محکم نگه می داریم که انگار کار دیگه ای توی این دنیا نداریم. احساس می کنم ما آدما هدفمونو گم کردیم. دل بستگی هامون انقدر کوچیک شدن که بعضی وقتها آدم از بیان کردنشون خجالت می کشه. برای یک ریال بیشتر کارهایی می کنیم که خدا می دونه. انقدر راحت همدیگه رو نردبان می کنیم برای رسیدن، که دیگه به اونی که اون پایینه توجهی نمی کنیم، غافل از اینکه هرچی اون بیشتر خم بشه ما بیشتر فرو می ریم. نمی دونم زنجیری که من باهاش به دنیا دل بستم محکم تره یا اون سلاسل و اغلالی که وعده شو به جهنمی ها دادی که به آتش جهنم زنجیر بشن. شنیدم و خوندم که گفتی: اِنا اَعتَدنا لِلکافِرینَ سَلاسِلاً وَ اَغلالاً وَ سَعیراً (ما برای کافران غل و زنجیرها و آتش سوزان مهیا ساخته ایم)
می دونم... خوب می دونم که هرچی زنجیر من به این دنیا محکم تر بشه، هرچی بیشتر از تو غافل بشم؛ اون زنجیرها سفت تر می شن. ببین خدا جون دل کندن از بعضی هاش سخته خودت می دونی... آخه من که تو نیستم، من بنده توام... میدونم تو، به آنی ما رو خلق کردی و به آنی می تونی ما رو فانی کنی و موجودات دیگه ای رو مثل ما ولی به جای ما توی این دنیا به تخت بنشونی... آره شنیدم و خوندم که گفتی: نَحنُ خَلَقناهُم وَ شَدَدنا أََسرَهُم وَ إِذا شِئنا بَدلنا اَمثالَهُم تَبدیلاً (ما اینان را آفریدیم و محکم بنیان ساختیم و هرگاه بخواهیم همه را فانی ساخته و مانندشان قوم دیگر خلق می کنیم) اما خودمونیم... خوب خدایی هستی. همیشه بین وعده هات اول مال ابرار و خوبان رو گفتی، خوب توصیف کردی بهشتت رو که بدجوری دل آدم رو ببره، بعدش از آتش و عذاب گفتی، که بفهمیم تو اول از همه رحمان و رحیمی نه عذاب دهنده ما در روز رستاخیز.
رحمت خدا همیشه مثل نور جاریه، اما این ماییم که نمی بینیم و صداش رو نمی شنویم. انقدر ظرفی که دستمونه و می خواییم از این دنیا برداشت کنیم کوچیکه، که نور رحمت خدا توش جا نمی شه و ازش سر ریز می شه. خیلی آسون خیلی چیزارو از دست می دیم...
لینک مطلب:
|
|
+ نوشته شده
توسط عطیه |
|
|
شايد هيچ وقت به ادازه اين چند سال وعده و وعيد نشنيده باشيم. براي پيدا كردن كار بعد از مراجعه به سازماني دولتي يا غير دولتي، براي ورود به دانشگاه و ادعاي تامين بودن شغل پس از تحصيل. ادعاي برطرف شدن مشكلات اقتصادي، ادعاي حل مشكلات جوانان در هر مساله اي نمي دونم شايدم توقع ما از زندگي و اطرافيانمون بالا رفته. اما ما چيزي بيشتر از حق خودمون نمي خواييم. مي خواييم؟؟؟؟!!!! شايدم خيلي از انسانهارو خيلي توانمند تصور كرديم. فكر كرديم هر كاري مي تونند بكنند غافل از اينكه اونام انسانند با توانايي هاي محدود. در شروع دوره هاي مختلف رياست جمهوري و مجلس و حتي رسيدن به رياست يه سازمان كوچك خيلي ها ميان و ادعاي انجام خيلي كارهارو دارن حتي از نوع محيرالعقولش ولي به قول معروف راه كه هموار شد و رسيدند به اون جايي كه مي خواستند يادشون مي ره كه اون كساني كه به اينجا رسوندنشون، منتظر اجابت خواسته هاشون هستن.اين چيزيه كه توي همه دوره اي بوده و هست و خاصيت آدميزاده كه براي رسيدن به خواسته هاش هركاري بكنه. خودمون از خيلي از آدمها پله مي سازيم و بالا مي ريم. صعود با پله و سقوط با سر. حالا فقط يكيه كه وعدهاشو مكتوب كرده، اصلاً جمله به جمله حرفاشو سند زده به نام آدم. بدون هيچ چشمداشت و توقعي... يادمون باشه اونايي كه از ما خواسته از ديد ما توقعه و از نگاه اون لطفيه در حق ما. وقتي از همه جا بريده مي شيم. و قتي مي دونيم فقط دست اونه كه بالاترينه، وقتي مي دونيم كه هميشه از مادر به ما مهربانتره و از رگ گردن به ما نزديكتر، يعني اگه فقط يه لحظه يادش كنيم اون لحظه ها از ياد ما خوشه. از تو به يك اشاره از من به سر دويدن به نظرم خدا داره اينو به ما مي گه. مي گه بنده من عزيز من تو يك لحظه سرتو برگردوني رو به من، عالمي رو به پات مي ريزم. عالمي پر از بهترين ها. مي ناب، باغهاي زيبا و سرسبز، تختهاي وسيع، آفتابي دلچسب كه گرمايش نمي سوزاند، سرمايي دلنشين كه نمي لرزاند، جامه هايي از حرير لطيف كه تن را نمي آزارد. دنبال آدرسش بودم که برم در خونه اش. آخه من کسی رو نمی شناسم که همه اینهارو یکجا بهم بده و ازم هیچی نخواد بجز انسان بودن و عاشقی کردن لینک مطلب:
|
|
+ نوشته شده
توسط عطیه |
|
|
بار الها! تو انسان را از نطفه اي آفريدي و در طرفه اي... بار الها! تو راه را به ما نمودي و آفرينشت را ستودي، حال ما را بر آن قرار ده كه كه شاكر باشيم و نه كافر... بار الها! عطش ما را با جام شراب بهشتيت كه طبعش كافور است فرو نشان و غل و زنجير از از دست و پايمان بستان كه تو خدايي و من بنده خدا كه تو همه چيزي و من هيچ نيستم تو را نخوانم كه را فرياد كنم از تو نخواهم پس از كه خواهم تو مرا بپذير با سر خواهم آمد... ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ لينك مطلب:
|
|
+ نوشته شده
توسط عطیه |
|
|
احساس مي كنم ما داريم خيلي چيزهارو فراموش مي كنيم. موقع سحر به تنهاچيزي كه فكر مي كنيم خوردن سحريه كه نكنه يه وقت ضعف مارو بگيره. وقتي به اندازه يكي دو دقيقه صحبت هاي امام رو قبل از اذان صبح شنيدم، حس كردم ما داريم خيلي آدم هارو هم فراموش مي كنيم. اين چند خط رو از صحبت هاي امام درباره ماه مبارك رمضان انتخاب كردم: "تمام اين جنگها و تمام اين نزاعها كه در اين عالم واقع ميشود، چه در يك عايله واقع شود يا در همه عالم، كه آن هم يك عايله است، تمام اينها از همين سركشي نفس است. و ضيافتالله در آنجا، كه ما به آن دعوت شديم، اين است كه وارد بشويم در آنجا و ترك كنيم آن شهوات نفسانيه را و اين بسيار مشكل است. ترك شهوات جسماني آسانتر است تا شهوات بالاتر، تا برسيد به شهوات نفساني. تا آن آخر انسان مبتلاست به اين شهوات نفساني. و ضيافتالله هم در آن عالم اين است كه ما دعوت شديم كه ترك كنيم اينها را. اينجا ظل آنجاست و آنجا روح اينجاست و شهوات عقلاني هم كه در بسياري از تمام عالم پرتو انداخته است، اين بالاتر از شهوات روحاني و نفساني و جسماني است، و ضيافت الله هم در آنجاست كه آن هم ترك بشود. ضيافتالله به ترك اين چيزهاست، براي اينكه ضيافت،رفتن در حضور آن كسي است كه انسان را دعوت كرده است. خدا دعوت كرده است، ما هم در اثر اين، در دنبال اين دعوت وارد ميشويم در ضيافت." ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ لينك مطلب: معرفي تسنيم۲ در سايت خبرگزاري قرآني ايران تا حالا فكر كردين چرا سبز يه رنگ خاصه؟ اگه از ديد روانشناسي واين حرف ها بگذريم، رنگ سبز در قرآن هم بارها آمده.در آيات مختلف يكي از وعده هايي كه به نيكوكاران و ابرار داده شده وعده لباسهاي زيبا از لطيف ترين پارچه هاست به رنگ سبز. در آيات سوره دهر هم اين وعده آمده. اما خبرگزاري مهر مطلبي رو درباره همين موضوع روي سايت گذاشته كه لينكش رو در زير مي بينيد. رنگ سبز: نماد پيوند با تقدس و الوهيت
|
|
+ نوشته شده
توسط عطیه |
|
|
وقتي دیدمش خیلی حالم گرفته شد. باز هم توهین... باز هم بی حرمتی... نمی دونم چرا... ولی معمولاْ وقتی کسی یا چیزی خیلی مهم بشه یا باشه، دشمنان کمر به تخریبش می بندند به هر شکلی و به هر نحوی که باشه مهم نیست. ..........
این تصویریه که توی یکی از مجلات آمریکایی چاپ شده. ببینید ایران رو چی تصور کردن، مثل یه فاضلاب که سوسکها دارن توش رفت وآمد می کنند. ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ هَلْ أَتى عَلى الانسنِ حِينٌ مِّنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُن شيْئاً مَّذْكُوراً وقتی این آیه از سوره انسان رو خوندم، پیش خودم فکر کردم این انسانی که ما می بینیم قبلاْ چه جوری بوده؟ زمانی که بجز آدم و حوا هیچ بنی بشری روی زمین نبوده، اصلاْ چیزی به نام زندگی وجود داشته؟ توی تفسیر المیزان خوندم که " معناى آن اين است كه به طور مسلم روزگارى بوده كه نام و نشانى از انسان نبوده و مراد از ((انسان )) در اين آيه جنس بشر است ، و اما اينكه بعضى گفته اند: مراد از آن آدم ابو البشر است ، با آيه بعدى سازگار نيست ، چون آدم ابو البشر از نطفه خلق نشده، و آيه بعدى در باره همين انسان مى فرمايد ((انا خلقنا الانسان من نطفه ))." واقعاْ ما آدما چقدر خودمونو بزرگ می دونیم، چقدر تکبر و غرور چشممون رو کور کرده. یادمون رفته که هیچ چیز نیستیم. خدا مارو از نطفه ای کوچک خلق کرده که به راحتی می تونست اونو نابود کنه. اما نکرد تا ما از نعمت انسان بودن بهره ببریم و زیستن رو تجربه کنیم. این وسط تنها چیزی که یادمون رفته انسانیته و شکر نعمت انسان بودن ما هدف اصلی انسان شدنمون رو فراموش کردیم، تمام هدفمون توی زندگی تصرف کردن هرچیزیه، اصلاْ مهم نیست مال کی باشه. فقط می خواییم بدستش بیاریم و اگه نشد نابودش کنیم. این چند وقته خیلی با این موضوع برخورد کردیم. ترفندهایی که کشورهای دیگه برای ایران به کار می گیرن تا به هر شکلی شده ما رو از میان بردارن. از توهین هایی که به مسلمونا می شه گرفته تا توهین هایی که به فرهنگ و تمدن کشورمون می شه. فیلم هایی که بر علیه ما ساخته می شه. تصمیماتی که بر علیه ما گرفته می شه. و همه اون چیزهایی که بر علیه ماست از جانب کسانی که هیچ حقی به گردن ما ندارن که بخوان برامون تعیین تکلیف کنن. خدایا ...! ما می خواییم به کجا برسیم؟! اونا می خوان به کجا برسن؟! خدایا...! انسان قرن تکنولوژی و پیشرفت به کدوم چاه داره سقوط می کنه؟! لينك مطلب:
|
|
+ نوشته شده
توسط عطیه |
|
|
آیه سوم سوره انسان: متن زیر قسمتی از تفسیر المیزان است که در تفسیر شکر، کفر و هدایت در سوره انسان آمده معناى شكر و كفر و دو نكته اى كه از آيه : ((انّا هديناهالسبيل امّا شاكرا و كفورا)) استفاده مى شود و كلمه ((شكر)) به معناى آن است كه نعمت را طورى آشكار به كار ببرى كه به همه بفهمانى ايننعمت را فلان منعم به من داده ،و ما تفسير اين كلمه را در ذيل آيه و سيجزى ((اللّه الشاكرين )) ايراد نموده ، گفتيم حقيقت شاكر بودن بنده براى خدا اين است كه خالص براى پروردگارش باشد، و در مقابل ، كفران به معناى استعمال آن به نحوى است كه از خلق بپوشانى كه اين نعمت از منعم است . و تعبير به ((اما شاكرا و اما كفورا)) بر دو نكته دلالت دارد: نكته اول اينكه : مراد از سبيل ، سنت و طريقه اى است كه بر هر انسانى واجب است كه در زندگى دنيائيش آن را بپيمايد، و با پيمودن آن به سعادت دنيا و آخرت برسد، كه اين سبيل او را به كرامت زلفى ، و قرب پروردگارش سوق مى دهد، كرامتى كه حاصلش دين حق است كه نزد خداى تعالى همان اسلام است . نكته دوم - كه اين تعبير بر آن دلالت دارد - اين است كه : آن سبيلى كه خدا بدان هدايت كرده سبيلى است اختيارى ، و شكر و كفرى كه مترتب بر اين هدايت است ، در جو اختيار انسان قرار گرفته ، هر فردى به هر يك از آن دو كه بخواهد مى تواند متصف شود، و اكراه و اجبارى در كارش نيست ، همچنان كه در جاى ديگر فرمود: ((ثم السبيل يسره ))، و اينكه در آخر سوره فرموده : ((فمن شاء اتخذ الى ربه سبيلا و ما تشاون الا ان يشاء الله )) مى فهماند آنچه از بنده وابسته به اراده خداى تعالى است مشيت بنده است ، نه عمل بنده ، كه مورد مشيت خود بنده است ، پس اين آيه هم نمى خواهد تاءثير مشيت بنده در عمل او را نفى كند. لینک مطلب:
|
|
+ نوشته شده
توسط عطیه |
|
|
نمی دونم تا حالا سوره رو خوندین یا نه! راستش خودم تازه به طور جدی وارد مباحثش شدم ، اما از جزوه ای که درباره این سوره به دستم رسید چیزای خوبی فهمیدم که بهتره در اختیار شما دوستای عزیز بذارم. فکر کنم اینجوری بهتر بتونیم معانی آیات مبارک سوره انسان رو درک کنیم. این سوره به چند موضوع می پردازه که تمام شاخصه های انسانی رو در بر می گیره. موضوعات سوره انسان عبارتند از: ۱ـ آفرینش و هدایت انسان ۲ـ ایثار ۳ـ اهل بیت ۴ـ پاداش ابرار و نیکان و اوصاف بهشت ۵ـ مذمت دنیاطلبی و غفلت از نعمتهای اخروی ۶ـ اهمیت قرآن ۷ـ حاکمیت و مشیت الهی به نظرم با انتخاب هریک از موضوعات بالا خیلی راحت تر بتونیم وارد معانی و مفاهیم سوره بشیم. لینک مطلب:
|
|
+ نوشته شده
توسط عطیه |
|
|
به نام او... دیگه چیزی به آخر ماه رمضان نمونده...
امسال از خدا طلب هزاران نعمتی رو بکنیم که بهمون وعده داده... طلب کنیم که مارو با شراباْطهوراْ سیراب کنه... طلب کنیم که جامه ای از سُندُس خُضر (دیبای سبز) بر تن ما بپوشونه... طلب کنیم که بر تختهای بهشتی تکیه بزنیم، جایی که لا یَرونَ فیها شمساْ و لا زَمهَریراْ... طلب کنیم که مارو از سَلاسِل و اَغلال و سَعیر حفظ کنه.... (آتش رو بر ما ببند) خداوندا مارو هدایت کردی، یاریمان کن که شکرگذار هدایتت باشیم و ناسپاسی نکنیم... آمین دوستای خوبم این اولین پست مربوط به دومین جشن تسنیمه. امسال هم مثل سال گذشته تسنیم برگزار می شه و به آثار برگزیده هم نفیس ترین جایزه یعنی سفر حج اهدا می شه. جشنواره امسال بر اساس معانی و مفاهیم سوره مبارکه دهر (انسان) برگزار می شه. سوره دهر در جزء بیست و نهم قرآن کریم قرار داره ، بعد از سوره مبارکه قیمة و قبل از سوره مبارکه مرسلات. این سوره مدنی است و سی و یک آیه داره و در اون به انسان، هدایتش و نعمات و عذابی که بر اساس اعمالش در انتظارشه پرداخته شده. لینک مطلب:
|
|
+ نوشته شده
توسط عطیه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
از چشمه شروع کردم تا چشمه رسیدم
می خوام از انسان شروع کنم تا برسم به... |
| نوشته های پیشین |
|
مهر 1386 |
|
RSS
|